dinsdag 3 april 2012

Zelden een gemakkelijke oplossing, wel een (soms pijnlijke) duidelijke aanpak

Dit schoot me even te binnen, toen ik dit bericht las: Nederlandse scholier (11) lost eurocrisis op.
Hier sprak voor mij toch weer een algemeen gevoel wat me de afgelopen tijd trof: alsof er simpele oplossingen van de problemen in het leven zijn.
Toegegeven, soms zijn die er wel, maar tegelijkertijd impliceren die vaak accepteren van pijnlijke consequenties. Soms materieel (verlies van welvaart), soms immaterieel (verlies van status of verlies van idealen).

Een van de meest stompzinnige voorbeelden hiervan was wel Herman van Rompuy die triomfantelijk in Buitenhof verklaarde dat er zicht was op einde van de crisis, en , oh, oh, wat hadden de vergadertijgers van de EU dat toch maar weer mooi voor elkaar gekregen!

Dat de feitelijke oplossing kwam door eindeloos financiële middelen te creëren via Euro bonds, of bijdrukken van geld, of aanmaken van geld in de computers van de Europese bank maakte niet uit. De oplossing was in zicht!

- Alsof eindeloos vergaderen iets oplevert.
- Alsof geld bijdrukken geen consequenties heeft
- Alsof landen financieel aan de bedelstaf brengen geen consequenties heeft.

Europa moet gaan inzien dat er geen makkelijke keuzes zijn, en alhoewel ze dat wel toegegeven, hopen ze stiekum toch dat met wat goede wil en doorzetten het wel goed gaat komen


Ik hoop wel dat ze beseffen dat de EU zich ontwikkelt tot dictatuur, de euro niet kán gaan werken, en de verschillen eerder groter dan kleiner worden, omdat we ons er steeds meer van bewust worden, en ons er dus aan gaan ergeren.
Het begint met ergeren, dan irritatie, dan woede, dan machteloosheid e, dan .... BOEM?!? Waar eindigt het? Boel spat uit elkaar? God helpe ons als dat gebeurt ...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen